Traditionnel · 1985
Occhji Spenti
L’Albinu — Chant emblématique du groupe L’Albinu, extrait de l'album « Versu Tè » (1985).
Couplet 1
Marchjenu a voce spenta
Pianu pianu, passu straziatu
Strascinendu u so turmentu
A un bastone appicatu.
Couplet 2
Si custruiscenu un mondu
N’duve mai viaghjonu
Pè carizzà una bionda
Chi mai sarrà la so canzona.
Couplet 3
Sone u so urganettu
Cum’e di a vita una risata
E u so nome per un dettu
Mai ùn l’hanu stampatu.
Couplet 4
U so lume hè trapanatu
Di marosule languidonie
U so signozzu maritatu
E la so notte vergogna.
Couplet 5
Scrivenu i so spavecchji
Nantu a i muri culor’ spaventu
E parlenu di dulcezza
Senza ammintà u so pientu.
Couplet 6
U giru di lu so mondu
Hè di passi intrappulati
Pè campà qualchi siconda
Una volta ind’è l’annata.
Couplet 7
A so sperenza hè ingutuppata
Di un ragiu maraviglia
Mà u so capu ghjimbatu
Di e voce sà a sumiglia.
Couplet 8
E vacanze so un viaghju
Dà u tighjale à u ballatoghju
Scoprenu ghjesgia e marcatu
Pè circassi un’ alloghju.
Couplet 9
Piglienu fine senza gioia
L’anime età un ne sanu
E i so cori mimoria
Cù curagiu i portanu pianu.
Couplet 10
Po finiscenu senza lume
Di mai fù a s’esistenza
Mà sottu à a terra in fume
Sempre ci hè a so prisenza
À savoir
Chant issu du répertoire traditionnel et de la poésie insulaire.
Autres chansons de L’Albinu
Traditionnel